Sternfield, terugkeer!!!!

Een zeer koude nacht. Mooi compact zo een zomerslaapzak, maar ik moet wel wat kleren aantrekken om dit te overleven.
Bij het opstaan en de eerste 10 km geen kniepijn. Ik krijg er weer zin in. Maar dan begint de pijn weer. Ik ben nog niet toe aan omkeren, maar de zin zakt wel weer behoorlijk.
Saxmundham heeft een gemeentehuis met het opschrift: 'Dieu et ma patrie'. Dat zou je niet in Engeland verwachten. Door de burgers aangeboden bij het huwelijk van King George VI . Ze hebben de spreuk wel boven de dakgoot geplaats zodat je goed moet kijken om hem te vinden.
Die mooie smalle bochtige wegen zijn prachtig. Maar ik kan me nergens voluit heuvel af laten zoeven. Om iedere bocht kan inspector Morse aan komen scheuren, dus gedoseerd remmen is het devies (de wegen zijn ook niet in een beste staat, anders dan in Spanje)..
Na 23 km, in Halesworth breekt mijn bagagedrager. Die is al eens een keer gelast. Kennelijk was dit niet afdoende. Ik moet alles afpakken en met touw een constructie maken, zodat de boel weer reisklaar is. Toch maar even naar de fietsenmaker. Mijn balhoofd heeft ook een beetje speling en dat is een ingewikkelde constructie. Huggy (de fietsenmaker, hoe kom je in 's hemelsnaam aan zo een naam, ik kan mezelf niet voorstellen dat vrouwen hem zelfs zouden willen huggen) snapt er ook niets van en ziet er een beetje (klinkt ook zo) overspannen uit. Dus ik beperk me maar tot het kopen van een sjorband voor de drager en ga uiteindelijk maar wat koffie drinken. De bediening hier op dit gezellige terras duurt heel lang, maar de prijs was ernaar 1,40 pond ipv normaal 1,85. Ook deze obers zien eruit zoals Huggy, vandaar!
Ik fiets door tot aan Bungay waar ik lunch houd en nadenk. Conclusie dit wordt niet 'mijn ideale fietsvakantie'. Mijn knie doet nu ook op de vlakke stukken behoorlijk pijn, maar zeker bij het klimmen. En dit zijn nog maar heuveltjes vergeleken bij wat mij is voorspeld. Kortom: ik beschouw dit maar als een verkenningstochtje (toch een klein rondje UK), hoewel ik hier 30 jaar geleden ook heb gefietst, en keer om naar huis. Het is hier heerlijk fietsweer en ik krijg uit Nederland en Frankrijk berichten dat het niet best is. Dat neem ik dan maar voor lief.
De confrontatie waar ik gisteren over schreef heeft met deze beslissing te maken: waarom wel, waarom niet. Opgeven....? Heb ik wel eens eerder gedaan maar om veel hardere redenen (longoedeem op de Kilimanjaro bv.). Wordt ik kleinzielig of verstandig? Maar is dit opgeven....? Voor wie moet ik dit? Ik heb 5 maanden moeten afzien van hardlopen vanwege een knieblessure (zelfde knie, maar ander probleem, denk ik), dat ga ik niet weer uitlokken. Vroeger noemde ik dit wel eens kokende knieen, maar ik heb het nog nooit bij beklimmingen gehad, wel op lange vlakke trajecten.
Voel me goed bij dit besluit. Dus via een omweggetje keer ik om naar Harwich en neem morgen de nachtboot.
Ik kom langs de camping van vanochtend, maar rijd nog even door. Op een heerlijk rustige uitgestrekte camping, na 93 km kom ik om 16:15 aan. Daarna heb ik de boot geregeld en moest onderzoeken hoe ik de Deben en de haven van Harwich kan oversteken om een grote omweg te vermijden.
Ik ben dankbaar voor de steun betuigingen en goed bedoelde adviezen die ik inmiddels heb gekregen. Zelfs van een enthousiaste lezer met een hele lijst alternatieven, die ik allemaal niet ga doen.