Het is nog wat onwennig als ik om 8:30 eindelijk op mijn fiets stap, per slot is het al weer 2 jaar geleden dat ik zo een tocht heb gemaakt. De fiets voelt 'stevig bepakt', even mee leren omgaan.
De boel is goed onderhouden dus het fietst licht.
Het is eigenlijk wel mooi fiets weer, met een stevige wind in de rug. Tegenliggers hebben het zwaar. ik moet nog even goed kijken of ik de fiets richting in Engeland niet beter kan aanpassen aan de windrichting. Een rondje is een rondje, linksom of rechtsom. Ook dat kan morgen op de boot goed, tijd zat.
Tot aan Den Haag is het voor mij een zeer bekende route, dus een kaart is niet nodig. In Heiloo kom ik langs de garage waar mijn jongste zoon werkt, die toevallig buiten staat als ik langs kom. Dus er moet even koffie worden gedronken.
De tweede stop wordt pas vlak voor Noordwijk waar ik natuurlijk mijn traditionele appelpunt moet hebben. Ik raak gezellig in gesprek met een stel die met hun kleinkinderen naar het strand gaan, zo schiet de tijd wel op, maar de route niet.
In de loop van de 117 km (dat valt toch een beetje tegen voor zo een eerste dag), krijg ik allerlei pijntjes op allerlei plekken: mijn elleboog, mijn knie, mijn enkel e.d. De meeste gaan na een km of 20 wel weer over. Maar de elleboog is wat zorgelijker, want ik denk dat dat een overbelasting is van fitness. Ik had er al last van maar deed alsof dat niet zo was. We zullen zien. Het lijf moet toch even echt wennen.
De route is prachtig, nagenoeg helemaal duinen afgewisseld met badplaatsen.
Mijn voet valt steeds van het pedaal, een teken dat mijn SPD clips versleten zijn. Dus in Hoek van Holland eerst even de fietsenmaker opgezocht. Die blijkt een enthousiast sponsor van Plan te zijn, waar ik vrijwilligerswerk voor doe. Dus wel een goed aanknopingspunt voor een gesprek.
De clips onder mijn schoenen blijken zo versleten dat ik ze niet meer los krijg. Gelukkig heb ik morgen voor de boot voldoende tijd om mij te laten helpen. Dan maar naar de camping. Het is droog en ik heb een lekker plekje. Een nette camping met veel vaste staanplaatsen, met veel 'buurtbewoners' die hier al jaren komen. Er zijn in de buurt voetbalwedstrijden met veel muziek. Zal wel weer over gaan.
Gelukkig heb ik morgen al mijn eerste rustdag op de boot, dus kan mijn lijf even bezien of die dit wel allemaal leuk vindt.
De bar op de camping stinkt naar rook. Ze hebben een prachtige rokersruimte, maar de deur staat open. Bij de tent zitten is comfortabeler en frisser. Na een heerlijke douche ben ik de inspanning gauw vergeten. Wel goed dat ik de fietstocht en overtocht niet op een dag heb gepland. Nu lijkt het net vakantie.
Aan het eind van de dag komen er steeds meer fietstrekkers. Den ik dat die allemaal de boot moeten hebben. Maar nee, er bestaat ook nog zoiets als een rondje Nederland.
Ook het koken moet wennen. Ik heb wel eens lekkerder eenpansmaaltijden gemaakt. Wat kun je in 2 jaar veel kennis kwijt raken. Maar dat gaan we weer opbouwen. De thee smaakt in ieder geval wel goed.
Friday, July 22, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)