Monday, July 25, 2011

Saxmundham

Het was een koude nacht en ik wordt wakker op Nederlandse tijd met een behoorlijke keelpijn, toch kou gevat, op de boot? Dus ben ik al om 7:00 op pad. Het weer is half bewolkt met stevige wind (tegen). Op zondag zijn veel winkels open dus aan brood komen is makkelijk, in Manningtree. Op veel mooie plekjes staan bankjes. Maar de allermooiste plekjes liggen voor de bakkerij. Maar goed, in de zon in een klein parkje ontbijten is ook wat waard. Een wielrenner knoopt al fietsend een praatje aan en geeft nog wat reistips. Ipswitch is aardig maar op zondag toch wat stil.
Ipswitch uit gaat via een fietspad, parallel aan de A-weg. Mooi gescheiden verkeer, maar wel wat traag want zoals alle buitenlandse fietspaden: onvoorspelbaar wegdek, rare bochten, vervuiling op het pad (gruis, wordt nooit geveegd en autos hebben de gewoonte om de troep voor anderen te laten). Maar goed, het voordeel is dat ik niet op de autos hoef te letten. Verder zou ik de wegen willen beschrijven als: kijk naar Engelse detective series en je ziet zo de Vauxhalls om de bocht de weg op rijden. Heuvels, bomen, struiken, hagen, bochten, bruggetjes (met snelheidsbeperking waar niemand zich aan houdt) boogviaducten (in het midden van de weg rijden) en roundabouts DE uitvinding om als Europeaan de weg weer te vinden (gewoon op de rotonde blijven tot je het weet.

Ik kom nog steeds niet echt op gang. Een van de 'pijntjes' gaat maar niet weg en daar heb ik bij het klimmen knap last van: mijn linker knie (de voorkant van mijn knieschijf, lijkt op overbelasting). Mijn rechter elleboog, maakt het schakelen erg lastig en traag. Als dit zo doorgaat zal ik mijn tour moeten aanpassen. Ik neem maar wat vaker pauze. Ik kom vandaag maar aan 73 km toe, maar niet omdat ik op zo een bezienswaardige plek wil pauzeren, maar omdat ik door die pijn gewoon even geen zin heb. Wel wat vroeg, op de 3e dag al. Ik heb er toch al weer 221 km op zitten.
Koffie heb je hier: small, medium en large. Small is al een soepkom waar er in Nederland 2 in kunnen. Kan ik meer stops maken met een soepkom koffie....
De camping in Saxmundham is wat lastig te vinden. Mensen die me de weg wijzen willen me steeds over een razende A12 sturen naar verweggiestan. Maar een beetje vasthoudendheid van mijn kant is nodig om een mevrouw dieper te laten nadenken. Ach nog geen kilometer verder op! Een heerlijk plekje in de zon, al om 15:00 op eenheerlijk rustige camping, zoals het hoort zou ik zeggen. Wie doet me wat. Maar ik moet wel even goed nadenken over mijn alternatieven. Als de knie blijft ga ik niet alle beklimmingen van GB doen, dan maak ik hem kapot en wordt het er niet leuker van. Dan kan ik weer opnieuw een revalidatie in Ik kan de route nog even aanzien. Als ik moet aanpassen moet ik morgen of overmorgen kiezen om om te keren naar Harwich, of vanaf Hull terug te gaan. Dan wordt het wel een bijzonder kort rondje GB.
De was doen (oh wat ruik ik weer lekker!), een uurtje slapen in de zon en een lekkere macaroni met... Doen mij goed. Na de afwas (voortaan niet de fles lenzen vloeistof en douche-gel (n een lenzenvloeistoffles) omruilen, ja ik doe de was, de afwas en de douche met dezelfde vloeistof), voel ik mij weer prima.
Vanmiddag in Framlingham schrok ik wel een beetje van mijzelf. Ik heb al wel heel wat van dit soort rondjes op de fiets gemaakt en tot nog toe kan ik niet zeggen dat deze zo zwaar is, maar ik heb nog nooit zo snel zo een confrontatie met mezelf gehad. Meestal kwam dat pas na een paar weken. Tom, wat betekent dit????? En het is zo een schitterend weer .....! Dit soort tochten, een marathon en een tocht naar Santiago de C zijn altijd goed om de diepste ontdekkingen bij jezelf te doen!